تبلیغات
بانک جامع احادیث و روایات - احادیث و روایات (دروغ)
 بانک جامع احادیث و روایات
محرم آمد ... محرم آمد ... محرم آمد ... محرم آمد ... محرم آمد ...
آخرین مطالب
لینک دوستان
+ نویسنده امیر حسین منتظرالمهدی در 10:28 ق.ظ | نظرات()

دروغ

 

1- خیر دنیا و آخرت

پیامبر صلى الله علیه و آله:

إِنَّ رَجُلاً أَتى سَیِّدَنا رَسولَ اللّه صلى الله علیه و آله فَقالَ: یا رَسولَ اللّه عَلِّمنى خُلقا یَجمَعُ لى خَیرَ الدُّنیا وَالخِرَةِ فَقالَ صلى الله علیه و آله : لاتَكذِب؛

مردى به رسول خدا صلى الله علیه و آله عرض كرد: به من اخلاقى بیاموزید كه خیر دنیا و آخرت در آن جمع باشد، حضرت فرمودند: دروغ نگو.

(بحارالأنوار، ج72، ص262، ح43)

2- اخلاق اسلام

امام على علیه السلام:

لَیسَ الكَذِبُ مِن خَلائِقِ الإِسلامِ؛

دروغگویى از اخلاق اسلام نیست.

(غررالحكم، ج5، ص74، ص7460)

3- ترجیح صداقت بر دروغگویی

امام على علیه السلام:

(علامة) اَلایمانُ أَن تُؤثِرَ الصِّدقَ حَیثُ یَضُرُّكَ عَلَى الكَذِبِ حَیثُ یَنفَعُكَ؛

(نشانه) ایمان، این است كه راستگویى را هر چند به زیان تو باشد بر دروغگویى، گرچه به سود تو باشد، ترجیح دهى.

(نهج البلاغه، حكمت 458)

4- دروغ کوچک

امام سجاد علیه السلام:

اِتَّقُوا الكَذِبَ الصَّغیرَ مِنهُ وَالكَبیرَ، فى كُلِّ جِدٍّ وَهَزلٍ فَإِنَّ الرَّجُلَ إِذا كَذِبَ فِى الصَّغیرِ اجتَرَأَ عَلَى الكَبیرِ؛

از دروغ كوچك و بزرگش، جدّى و شوخیش بپرهیزید، زیرا انسان هرگاه در چیز كوچك دروغ بگوید، به گفتن دروغ بزرگ نیز جرئت پیدا مى كند.

(تحف العقول، ص 278)

5- دروغ و روزی

پیامبر صلى الله علیه و آله:

اَلكَذِبُ یَنقُصُ الرِّزقَ؛

دروغ، روزى را كم مى كند.

(الترغیب و الترهیب، ج3، ص596، ح29)



6- عایدات دروغگو

امام على علیه السلام:

یَكتَسِبُ الكاذِبُ بِكَذِبِهِ ثَلاثا: سَخَطُ اللّه عَلَیهِ وَاستِهانَةُ النّاسِ بِهِ وَمَقتُ المَلائِكَةِ لَهُ؛

دروغگو با دروغگویى خود سه چیز بدست مى آورد: خشم خدا را نسبت به خود، نگاه تحقیرآمیز مردم را نسبت به خود و دشمنى فرشتگان را نسبت به خود.

(غررالحكم، ج6، ص480، ح11039)

7- کمک خدا بر ضد دروغگویان

امام صادق علیه السلام:

إِنَّ مِمّا أَعانَ اللّه (بِهِ) عَلَى الكَذّابینَ النِّسیانَ؛

از جمله كمكهاى خداوند بر ضد دروغگویان فراموشى است.

(كافى، ج2، ص341، ح15)

8- دروغ به بچه

پیامبر صلى الله علیه و آله:

عَبدُ اللّه بنُ عامِرٍ : دَعَتنى أُمّى یَوما وَرَسولُ اللّه صلى الله علیه و آله قاعِدٌ فى بَیتِنا ، فَقالَت : ها تَعالَ اُعطِكَ ، فَقالَ لَها رَسولُ اللّه صلى الله علیه و آله ما أَرَدتِ أَن تُعطیهِ ؟ قالَت : أَرَدتُ أَن اُعطِیَهُ تَمرا ، فَقالَ لَها رَسولُ اللّه صلى الله علیه و آله أَما إِنَّكَ لَو لَم تُعطِهِ شَیئا كُتِبَت عَلَیكَ كِذبَةٌ؛

عبداللّه بن عامر: روزى رسول خدا صلى الله علیه و آله در خانه ما نشسته بودند. مادرم مرا صدا زد و گفت: بیا به تو (چیزى) بدهم. رسول خدا صلى الله علیه و آله به او فرمودند: مى خواهى چه به او بدهى؟ عرض كرد: مى خواهم خرمایى به او بدهم. رسول خدا صلى الله علیه و آله به مادرم فرمودند: بدان كه اگر چیزى به او ندهى، دروغ برایت نوشته مى شود.

 (الترغیب والترهیب، ج3، ص597، ح32)

9- دروغ مصلحت آمیز

پیامبر صلى الله علیه و آله:

إِنَّ اللّه عَزَّوَجَلَّ أَحَبَّ الكَذِبَ فِى الصَّلاحِ وَأبغَضَ الصِّدقَ فِى الفَسادِ؛

خداوند عزوجل، دروغى را كه باعث صلح و آشتى شود دوست دارد و از راستى كه باعث فتنه شود بیزار است.

(من لا یحضره الفقیه، ج4، ص 353، ح5762)

10- ثمره دروغگویی

پیامبر صلى الله علیه و آله:

اَلصِّدقُ طُمَنینَةٌ وَ الكَذِبُ ریبَةٌ؛

راستگویى [مایه] آرامش و دروغگویى [مایه] تشویش است.

(نهج الفصاحه، ح 1864)

11- شومی دروغ

پیامبر صلى الله علیه و آله:

اِعلَم اَنَّ الصِّدقَ مُبارَكٌ وَ الكِذبَ مَشؤومٌ؛

بدان كه راستگویى، پر بركت است و دروغگویى، شوم.

(تحف العقول، ص 14)

12- ترک دروغ هرچند به شوخی

پیامبر صلى الله علیه و آله:

اَنا زَعیمٌ بِبَیتٍ فى رَبَضِ الجَنَّةِ وَ بَیتٍ فى وَسَطِ الجَنَّةِ وَ بَیتٍ فَى اَعلَى الجَنَّةِ، لِمَن تَرَكَ المِراءَ وَ اِن كانَ مُحِقّـا وَ لِمَن تَرَكَ الكِذبَ وَ اِن كانَ هازِلاً وَ لِمَن حَسَّنَ خُلقَهُ؛

من براى كسى كه بگومگو را رها كند، هر چند حق با او باشد و براى كسى كه دروغ گفتن را اگر چه به شوخى باشد، ترك گوید و براى كسى كه اخلاقش را نیكو گرداند، خانه اى در حومه بهشت و خانه اى در مركز بهشت و خانه اى در بالاى بهشت ضمانت مى كنم.

(خصال، ص 144، ح 170)

13- راستگویی در بهشت

پیامبر صلى الله علیه و آله:

عَلَیكُم بِالصِّدقِ فَاِنَّهُ مَعَ البِرِّ وَ هُما فِى الجَنَّةِ وَ ایّاكُم وَ الكِذبِ فَاِنَّهُ مَعَ الفُجورِ وَ هُما فِىالنّارِ ؛

شما را سفارش مى كنم به راستگویى، كه راستگویى با نیكوكارى همراه است و هر دو در بهشت اند و از دروغگویى بپرهیزید كه دروغگویى همراه با بدكارى است و هر دو در جهنم اند.

(نهج الفصاحه، ح 1976)

14- رفاقت با دروغگو

امام صادق علیه السلام:

لا یَنبَغى لِلمَرءِ المُسلِمِ أَن یُواخىَ الفاجِرَ وَلاَ الحمَقَ وَلاَ الكَذَّابَ؛

سزاوار نیست كه مسلمان با بدكار و احمق و دروغگو رفاقت كند.

(كافى، ج2، ص640، ح3)

15- جوانمردی و عدالت در دروغ نگفتن

پیامبر صلى الله علیه و آله:

مَن عامَلَ النّاسَ فَلَم یَظلِمهُم وَحَدَّثَهُم فَلَم یَكذِبهُم وَ وَعَدَهُم فَلَم یَخلِفهُم فَهُوَ مِمَّن كَمُلَت مُرُوءتُهُ وَ ظَهَرَت عَدالَـتُهُ وَ وَجَبَت اُخُوَّتُهُ وَحَرُمَت غیبَتُهُ؛

هر كس در معاشرت با مردم به آنان ظلم نكند، دروغ نگوید و خلف وعده ننماید، جوانمردیش كامل، عدالتش آشكار، برادرى با او واجب و غیبتش حرام است.

(خصال، ص 208، ح 28)

16- مومن و دروغ؟

امام صادق علیه السلام:

سِتَّةٌ لاتَكونُ فِى المُؤمِنِ: اَلعُسرُ وَالنَّكَهُ وَالحَسَدُ وَاللَّجاجَةُ وَالكَذِبُ وَالبَغىُ؛

شش (صفت) در مؤمن نیست: سخت گیرى، بى خیرى، حسادت، لجاجت، دروغگویى و تجاوز.

(تحف العقول، ص377)

17- مشورت با دروغگو

امام على علیه السلام:

لا تَستَشِرِ الكَذّابَ فَإِنَّهُ كَالسَّرابِ یُقَرِّبُ عَلَیكَ البَعیدَ وَیُبَعِّهُ عَلَیكَ القَریبَ؛

با دروغگو مشورت نكن، چون دروغگو، مانند سراب، دور را در نظرت نزدیك نشان مى دهد و نزدیك را دور.

(غررالحكم، ج6، ص310، ح10351)

18- همراهی دروغ با بزدلی

امام على علیه السلام:

لَو تَمَیَّزَتِ الشیاءُ لَكانَ الصِّدقُ مَعَ الشَّجاعَةِ وَ كانَ الجُبنُ مَعَ الكَذِبِ؛

اگر خصلت ها از یكدیگر متمایز و جدا شوند، هر آینه راستى با شجاعت باشد و بزدلى با دروغ.

(غررالحكم، ج5، ص118، ح7597)

19- دروغ برای ندادن حق

امام صادق علیه السلام:

تَركُ الحُقوقِ مَذَلَّةٌ وَإِنَّ الرَّجُلَ یَحتاجُ إِلى أَن یَتَعَرَّضَ فیها لِلكَذِبِ؛

ندادن حقوق (دیگران) ذلّت مى آورد و انسان در این باره مجبور به دروغ گفتن مى شود.

(تحف العقول، ص 360)

20- دروغ کلید پلیدیها

امام حسن عسکری علیه السلام:

جُعِلتِ الخَبائِثُ فی بَیت وَ جُعِل مِفتاحُهُ الکَذِبَ؛

تمام پلیدیها در خانه ای قرار داده شده و کلید آن دروغگویی است.

(بحار الانوار، ج78، ص377)

21- چیزی برتر از دروغ

امام على علیه السلام:

اَدَّبتُ نَفسى فَما وَجَدتُ لَها      بِغَیرِ تَقوَى اللهِ مِن اَدَبِ
فى كُلِّ حالاتِها وَ اِن قَصُرَت     اَفضَلَ مِن صَمتِها عَنِ الكَذِبِ
وَ غیبَةِ النّاسِ اَن غیبَتَهُم        حَرَّمَها ذُوالجَلالِ فِى الكُتُبِ
اِن كانَ مِن فِضَّةٍ كَلامُكِ یا       نَفسُ فَاِنَّ السُّكوتَ مِن ذَهَبِ؛

به ادب و تربیت نفس خود پرداختم و براى آن / ادبى بهتر از تقواى الهى در تمام حالاتش نیافتم
و اگر از پس این امر برنیامد / براى آن چیزى بهتر از دم فروبستن از دروغ نیافتم
و از غیبت مردمان، همانا غیبت آنان را / خداوند با عظمت در كتاب ها حرام كرده است
اى نفس، اگر سخن تو / نقره است، سكوت طلاست

(اعلام الدین، ص 273)

22- دروغ در سرشت

امام صادق علیه السلام:

اَلمُؤمِنُ لایُخلَقُ عَلَى الكِذبِ وَلا عَلَى الخیانَةِ وَ خِصلَتانِ لا یَجتَمِعانِ فِى المُنافِقِ، سَمتٌ حَسَنٌ وَ فِقهٌ فِى السُّنَّةِ؛

مؤمن در سرشتش دروغ و خیانت نیست و دو صفت است كه در منافق جمع نگردد: سیرت نیكو و دین شناسى.

(تحف العقول، ص367)

23- دروغ با فایده و بی فایده

پیامبر صلى الله علیه و آله:

یا عَلىُّ اصدِق وَ إِن ضَرَّكَ فِى العاجِلِ فَإِنَّهُ یَنفَعُكَ فِى الآجِلِ وَلاتَكذِب وَإِن یَنفَعكَ فِى العاجِلِ فَإِنَّهُ یَضُرُّكَ فِى الآجِلِ؛

اى على راست بگو اگر چه در حال حاضر به ضرر تو باشد ولى در آینده به نفع توست و دروغ نگو اگر چه در حال حاضر به نفع تو باشد ولى در آینده به ضرر توست.

(میراث حدیث شیعه، ج 2، ص 27، ح 65)

24- دروغگو در لبه پرتگاه

امام على علیه السلام:

اَلصّادِقُ عَلى شَفا مَنجاةٍ وَ كَرامَةٍ وَ الكاذِبُ عَلى شُرُفِ مَهواةٍ وَمَهانَةٍ؛

راستگو در آستانه نجات و بزرگوارى است و دروغگو در لبه پرتگاه و خوارى.

(نهج البلاغه، خطبه 86 )

25- نتیجه دروغ و صداقت

امام على علیه السلام:

یَبلُغُ الصّادِقَ بِصِدقِهِ ما یَبلُغُهُ الكاذِبَ بِاحتیالِهِ؛

راستگو، با راستگویى خود به همان مى رسد كه دروغگو با حیله گرى خود.

(غررالحكم، ج 6، ص 471، ح 11006)

26- ثمره دروغ

امام موسى كاظم علیه السلام :

اَداءُ الاَمانَةِ وَ الصِّدقُ یَجلِبانِ الرِّزقَ، وَالخیانَةُ وَ الكَذِبُ یَجلِبانِ الفَقرَ وَ النِّفاقَ؛

اداى امانت و راستگویى روزى را زیاد مى كند و خیانت و دروغگویى باعث فقر و نفاق مى شود.

(بحارالأنوار، ج 78، ص 327)

27- دروغ بدتر از شراب

امام باقر علیه السلام:

اِنَّ اللّه عَزَّوَجَلَّ لِلشَّرِّ اَقفالاً وَ جَعَلَ مَفاتیحَ تِلكَ الاَقفالِ الشَّرابَ وَالكَذِبُ شَرٌّ مِنَ الشَّرابِ؛

به راستى كه خداوند عزوجل براى شر قفل هایى گذارد و كلید آن قفل ها را شراب قرار داد و دروغ از شراب بدتر است.

(كافى، ج 2، ص 338، ح 3)

28- سه دسته سخن

امام صادق علیه السلام:

اَلكَلامُ ثَلاثَةٌ: صِدقٌ وَكِذبٌ وَ إِصلاحٌ بَینَ النّاسِ قالَ: قیلَ لَهُ: جُعِلتُ فِداكَ مَا الصلاحُ بَینَ النّاسِ؟ قالَ: تَسمَعُ مِنَ الرَّجُلِ كَلاما یَبلُغُهُ فَتَخبُثُ نَفسُهُ، فَتَلقاهُ فَتَقولُ: سَمِعتُ مِن فُلانٍ قالَ فیكَ مِنَ الخَیرِ كَذا وَ كَذا، خِلافَ ما سَمِعتَ مِنهُ؛

سخن سه گونه است: راست و دروغ و اصلاح میان مردم به آن حضرت عرض شد: قربانت اصلاح میان مردم چیست؟ فرمودند: از كسى سخنى درباره دیگرى مى شنوى كه اگر سخن به گوش او برسد، ناراحت مى شود. پس تو آن دیگرى را مى بینى و بر خلاف آنچه شنیده اى، به او مى گویى: از فلانى شنیدم كه در خوبى تو چنین و چنان مى گفت.

(كافى، ج2، ص 341، ح 16)

29- دروغ ساده

امام على علیه السلام:

لا تُحَدِّثِ النّاسَ بِكُلِّ ما سَمِعتَ بِهِ، فَكَفى بِذلِكَ كَذِبا؛

هر چه را شنیدى براى مردم بازگو مكن، كه همین براى دروغگویى (تو) كافى است.

(نهج البلاغه، از نامه 69)

30- همراهان دروغ

امام على علیه السلام:

اَمرانِ لا یَنفَكّانِ مِنَ الكَذِبِ: كَثرَةُ المَواعیدِ، وَ شِدَّةُ العتِذارِ؛

دو چیز از دروغ جدا نمى شود: بسیار وعده دادن و به شدت عذرخواهى نمودن.

(نهج البلاغه ابن ابى الحدید، ج 20، ص 287، ح 282)

31- نتایج دروغ در دنیا و آخرت

امام على علیه السلام:

اَلكَذِبُ فِى العاجِلَةِ عارٌ وَ فِى الآجِلَةِ عَذابُ النّارِ؛

دروغ در دنیا ننگ و عار است و در آخرت عذاب جهنم.

(غررالحكم، ج 2، ص 31، ح 1708)

32- دروغ و امانتداری؟

امام على علیه السلام:

لَیسَ لِكَذوبٍ اَمانَةٌ، وَ لا لِفُجورٍ صیانَةٌ؛

دروغگو امانتدار نیست و بدكار، نگهدارنده اسرار.

(غررالحكم، ج 5، ص 85 ، ح 7506)

33- دروغگو همه را دروغگو می بیند

پیامبر صلى الله علیه و آله:

اِنَّ اَشَدَّ النّاسِ تَصدیقا لِلنّاسِ اَصدَقُهُم حَدیثا وَ اِنَّ اَشَدَّ النّاسِ تَكذیبا اَكذَبُهُم حَدیثا؛

هر كس راستگوتر است سخن مردم را بیشتر باور مى كند و هر كس دروغگوتر است مردم را بیشتر دروغگو مى داند.

(نهج الفصاحه، ح 591)

34- دروغ نشانه نفاق (1)

پیامبر صلى الله علیه و آله:

ثَلاثٌ مَن كُنَّ فیهِ فَهُوَ مُنافِقٌ وَ اِن صامَ وَ صَلّى وَحَجَّ وَاعتَمَرَ وَقالَ «اِنّى مُسلِمٌ» مَن اِذا حَدَّثَ كَذِبَ وَ اِذا وَعَدَ اَخلَفَ وَ اِذَا ائتُمِنَ خانَ؛

سه چیز است كه در هر كس باشد منافق است اگر چه روزه دارد و نماز بخواند و حج و عمره كند و بگوید من مسلمانم، كسى كه هنگام سخن گفتن دروغ بگوید و وقتى كه وعده دهد تخلف نماید و چون امانت بگیرد، خیانت نماید.

(نهج الفصاحه، ح 1280)

35- دروغ نشانه نفاق (2)

پیامبر صلى الله علیه و آله:

آیَةُ المُنافِقِ ثَلاثٌ: اِذا حَدَثَ کَذِبَ وَ اِذا وَعَدَ اَخلَفَ وَ اِذا اؤتُمِنَ خانَ؛

نشان منافق سه چیز است: 1 - سخن به دروغ بگوید . 2 - از وعده تخلف کند .3 - در امانت خیانت نماید .

(صحیح مسلم، کتاب الایمان، ح 89)

36- پرهیز از دروغ زیباترین اخلاق

امام على علیه السلام:

تَحَرِّى الصِّدقِ وَ تَجَنُّبُ الكَذِبِ اَجمَلُ شیمَةٍ وَ اَفضَلُ اَدَبٍ؛

راستگو بودن و پرهیز نمودن از دروغ، زیباترین اخلاق و بهترین ادب است.

(كافى، ج 8 ، ص 150، ح 132)

37- کلید همه پلیدیها

امام عسكرى(سلام الله علیه):

جُعِلَتِ الخَبائِثُ فی بَیتٍ وجُعِلَ مِفتاحُهُ الكِذبَ.

همه پلیدى‏ ها را در خانه‏ اى نهادند و كلید آن، دروغ است.


میزان الحكمة- ح 17410

 



برچسب‌ها: حدیث ،دروغ ،بانک جامع ،احادیث ،روایات ،معصومین ،منتظر ،کازرون ،
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.