تبلیغات
بانک جامع احادیث و روایات - چهل حدیث" از خدا بخواهیم"
 بانک جامع احادیث و روایات
محرم آمد ... محرم آمد ... محرم آمد ... محرم آمد ... محرم آمد ...
آخرین مطالب
لینک دوستان
چهل حدیث" از خدا بخواهیم"
قرآن کریم :

اُدْعونى اَسْتَجِبْ لَكُمْ؛ سوره غافر، آیه ۶۰

بخوانید مرا، تا پاسخ دهم شما را.
۱امام على علیه‏ السلام : اَعْلَمُ النّاسِ بِاللّه‏ِ اَكْثَرُهُمْ لَهُ مَسْاَ لَةً ؛

خداشناس‏ترین مردم، پر درخواست‏ترین آنان از خداست . غرر الحكم ، ح ۳۲۶۰

۲پیامبر صلى ‏الله ‏علیه‏ و ‏آله : یَدْخُلُ الْجَنَّةَ رَجُلانِ كانا یَعْمَلانِ عَمَلاً واحِدا ، فَیَرى اَحَدُهُما صاحِبَهُفَوْقَهُ ، فَیَقولُ : یا رَبِّ ، بِما اَعْطَیْتَهُ وَ كانَ عَمَلُنا واحِدا ؟فَیَقولُ اللّه‏ُ تَبارَكَ وَ تَعالى : سَاَ لَنى وَ لَمْ تَسْاَ لْنى ؛

دو نفر كه هر دو یكسان عمل كرده‏اند ، وارد بهشت مى‏شوند ، امّا یكى از آن دو ،دیگرى را برتر از خود مى‏بیند . مى‏گوید : پروردگارا ! چرا او را برترى دادى ، در حالى كهعمل هر دوى ما یكسان بوده است؟ خداوند ـ تبارك و تعالى ـ مى‏فرماید : او از مندرخواست مى‏كرد و تو درخواست نمى‏كردى. عدّة الداعى ، ص ۳۶

۳امام سجاد علیه‏ السلام : اَوْحَى اللّه‏ُ ـ تَبارَكَ وَ تَعالى اِلى داوُودَ علیه‏ السلام : یا داوُودُ اذْكُرْنى فى اَیّامِسَرّائِكَ كَى اَسْتَجیبَ فى اَیّامِ ضَرّائِكَ ؛

خداوند تبارك و تعالى به داوود علیه‏ السلام وحى فرمود : اى داوود! در روزهاى خوشى‏ات مرایاد كن ، تا در روزهاى رنج و ناخوشى‏ات ، تو را پاسخ گویم. جامع الاحادیث الشیعة ، ج۱۵، ص۲۰۷،ح ۲۹

۴پیامبر صلى ‏الله ‏علیه‏ و ‏آله : مَنْ اَرادَ اَنْ تُسْتَجابَ دَعْوَتُهُ وَ اَنْ تُـكْشَفَ كُرْبَتُهُ ، فَلْیُفَرِّجْ عَنْ مُعْسِرٍ ؛

هر كس مى‏خواهد دعایش مستجاب و غمش از بین برود، باید گره از كار گرفتارى باز كند. مسند ابن حنبل ، ج ۲، ص ۲۴۸، ح ۴۷۴۹

۵پیامبر صلى ‏الله ‏علیه‏ و ‏آله : اِذا اَرادَ صاحِبُكُم اَن لا یَسْاَ لَ رَبَّهُ اِلاّ اَعْطاهُ ، فَلْیَیاَس مِنَ النّاسِ كُلِّهِمْ ، ولا یَكونَنَّ لَهُ رَجاءٌ عِنْدَ غَیْرِ اللّه‏ِ فَاِذا عَلِمَ اللّه‏ُ ذالِكَ مِنْ قَلْبِهِ لَمْ یَسْاَ لْهُ شَیْئا اِلاّ اَعْطاهُ ؛

هر گاه یكى از شما خواست كه آنچه را از پروردگارش درخواست مى‏كند ، به او بدهد ،باید از همه مردم چشم امید بركَند و به غیر خدا هرگز امیدى نداشته باشد . پس هرگاهاین از قلب او بر خدا عیان شد، هر چه را از وى بخواهد، به او مى‏دهد. تیسیر المطالب ، ص ۲۳۵

۶امام على علیه‏ السلام : قُلْتُ : اَللّهُمَّ لا تُحوِجنى اِلى اَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ ، فَقْالَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى ‏الله ‏علیه‏ و ‏آله : یا عَلىُّ،لا تَقولَنَّ هكَذا ، فَلَیسَ مِنْ اَحَدٍ اِلاّ وَ هُوَ مُحْتاجٌ اِلَى النّاسِ . فَقُلْتُ : یا رَسولَ اللّه‏ِ ، فَمااَقولُ ؟ قالَ : قُلْ : اللّهُمَّ لا تُحوِجْنى اِلى شِرارِ خَلْقِكَ. قُلْتُ : یا رَسولَ اللّه‏ِ وَمَنْ شِرارُخَلْقِهِ ؟ قالَ : الَّذینَ اِذا اَعطَوا مَنّوا وَ اِذا مَنَعوا عابوا ؛

من گفتم : بار خدایا ! مرا محتاج احدى از خَلقت مگردان . پیامبر خدا صلى ‏الله ‏علیه‏ و ‏آلهفرمودند :اى على چنین نگو ؛ زیرا هیچ كس نیست ، مگر آن‏كه به مردم نیازمند است . گفتم : پسچه بگویم ، اى پیامبر خدا؟ فرمودند بگو : بار خدایا! مرا نیازمند بَدانِ خلقت قرار مده.گفتم : اى پیامبر خدا ، بَدان خلق خدا كیانند؟ فرمودند : كسانى كه هر گاه چیزى بدَهند ،منّت گذارند و هر گاه ندهند ، بد گویند. تنبیه الخواطر ، ج ۱، ص ۳۹

۷پیامبر صلى ‏الله ‏علیه‏ و ‏آله : اُتىَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى ‏الله ‏علیه‏ و ‏آله وَ هُوَ قاعِدٌ فِى ظِلِّ الْحَطیمِ بِمَكَّةَ ، فَقیلَ : یا رَسولَ اللّه‏ِاُتِىَ عَلى مالِ اَبى فُلانٍ بِسَیْفِ الْبَحرِ فَذَهَبَ . فَقالَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى ‏الله ‏علیه‏ و ‏آله : ما تَلَفَ مالٌ فى بَرٍّوَ لا بَحرٍ اِلاّ بِمَنْعِ الزَّكاةِ فَحَرِّزوا اَمْوالَكُم بِالزَّكاةِ ، وَ داووا مَرْضاكُمْ بِالصَّدَقَةِ وَ ادْفَعواعَنْكُمْ طَوارِقَ البَلاءِ بِالدُّعاءِ فَاِنَّ الدُّعاءَ یَنْفَعُ مِمّا نَزَلَ وَ مِمّا لَمْ یَنْزِلَ ما نَزَلَ یَكْشِفُهُ وَ مالَمْ یَنْزِلْ یَحْبِسُهُ ؛

پیامبر خدا صلى ‏الله ‏علیه‏ و ‏آله ، در سایه حَطیم در مكّه نشسته بودند كه شخصى آمد و گفت : اىپیامبر خدا ! اموال فلانى در ساحل دریا ، دچار حادثه شد و از بین رفت . پیامبر خدا صلى ‏الله ‏علیه‏ و ‏آله فرمودند : هیچ مالى در خشكى و دریا تلف نشد ، مگر به سبب ندادنزكات . پس ، اموال خود را با دادن زكات ، حفظ نمایید و بیمارانتان را با صدقه دادن درمان ومصیبت‏هاى بلا را با دعا كردن از خود رفع كنید ، كه دعا براى آنچه نازل شده و نازل نشده ،سودمند است : آنچه نازل شده ، برطرف مى‏كند و از آنچه نازل نشده ، جلوگیرى مى‏نماید. الدعاء للطبرانى ، ص ۳۱، ح ۳۴

۸امام على علیه‏ السلام : ما زالَتْ نِعْمَةٌ وَ لا نَضارَةُ عَیْشٍ اِلاّ بِذُنوبٍ اِجْتَرَحوا اِنَّ اللّه‏َ لَیْسَبِظَلاّمٍ لِلْعَبیدِ ، وَ لَوْ اَ نَّهُمُ اسْتَقْبَلوا ذالِكَ بِالدُّعاءِ وَ الاِْنابَةِ لَمْ تَزُل وَ لَوْ اَنَّهُمْ اِذا نَزَلَتْ بِهِمُالنِّقَمُ وَ زالَت عَنْهُمُ النِّعَمُ فَزِعوا اِلَى اللّه‏ِ عَزَّوجَلَّ بِصِدْقٍ مِن نیّاتِهِمْ وَ لَمْ یَهِنوا وَ لَمْیُسْرِفوا ، لاََصْلَحَ اللّه‏ُ لَهُمْ كُلَّ فاسِدٍ وَ لَرَدَّ عَلَیْهِمْ كُلَّ صالِحٍ ؛

هیچ نعمت و شادابى زندگى‏اى نابود نشد، مگر به سبب گناهانى كه صاحبانشمرتكب شدند . خداوند هرگز به بندگان ستم نمى‏كند . اگر با دعا و ناله به استقبال بلامى‏رفتند ، آن نعمت‏ها و خوشى‏ها نابود نمى‏شدند ، اگر زمانى كه عذاب برایشان فرودآمد و نعمت‏هایشان را گرفت، با نیّت پاك به خداوند عزّوجلّ پناه مى‏بردند و سستى وزیاده‏روى (و ستم بر خویشتن) نمى‏كردند ، بى‏گمان خداوند ، نابسامانى آنان را بهسامان مى‏آورد و خوبى‏ها را به ایشان بازمى‏گرداند. خصال ، ص ۶۲۴، ح ۱۰

۹روى أنَّ موسى علیه‏ السلام: اِستَسقى لِبَنى اِسرائیلَ حینَ اَصابَهُم قَحْطٌ فَاَوحَى اللّه‏ُ تَعالىاِلَیهِ : اِنّى لا اَستَجیبُ لَكَ وَ لا لِمَنْ مَعَكَ وَ فیكُمْ نَمّامٌ قَدْ اَصَرَّ عَلَى النَّمیمَةِ ؛

در روایت آمده كه موسى علیه‏ السلام براى بنى‏اسرائیل كه گرفتار قحطى شده بودند ،درخواست باران كرد، اما خداوند متعال به او وحى فرمود كه : «باوجود شخصسخن‏چینى كه در میان شما هست و به سخن‏چینى‏اش ادامه مى‏دهد، دعاى تو و دعاىهمراهانت را اجابت نمى‏كنم». بحار الأنوار ، ج ۷۵، ص ۲۶۸، ح ۱۹

۱۰پیامبر صلى ‏الله ‏علیه‏ و ‏آله : اِذا اَرَدْتَ اَنْ تَدعُوَ اللّه‏َ فَقَدِّم صَلاةً اَو صَدَقَةً اَو خَیْرا اَوْ ذِكْرا ؛

هر گاه خواستى دعا كنى ، پیش از آن ، نمازى بخوان یا صدقه‏اى بده یا كار خیرىبكن یا ذكرى بگو. عوالى اللآلى ، ج ۱، ص ۱۱۰، ح ۱۶

۱۱امام كاظم علیه‏ السلام : اِذا كانَ لَكَ یا سَماعَةُ اِلَى اللّه‏ِ عَزَّوَجَلَّ حاجَةٌ فَقُل : اَللّهُمَّ اِنّى اَسْاَ لُكَبِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ عَلىٍّ فَاِنَّ لَهُما عِنْدَكَ شَاْنا مِنَ الشَّاْنِ وَ قَدْرا مِنَ القَدْرِ فَبِحَقِّ ذالِكَ الشَّاْنِوَ بِحَقِّ ذالِكَ الْقَدْرِ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ، وَ اَنْ تَفْعَلَ بى كَذا وَ كَذا. فَاِنَّهُ اِذاكانَ یَومُ الْقیامَةِ لَمْ یَبْقَ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ وَ لا نَبىٌّ مُرْسَلٌ وَ لا مُؤْمِنٌ مُمْتَحَنٌ اِلاّ وَ هُوَ یَحْتاجُاِلَیْهِما فى ذالِكَ الْیَوْمِ ؛

اى سماعه! هر گاه به درگاه خداوند عزّوجلّ حاجتى داشتى ، بگو : بار خدایا! به حقّمحمّد و على ، از تو درخواست مى‏كنم ، زیرا آن دو را نزد تو مقام و منزلتى بزرگ است .پس به حقّ آن مقام و آن منزلت ، از تو درخواست مى‏كنم كه بر محمّد و خاندان محمّد ،درود فرستى و فلان و بهمان حاجتم را برآورى، زیرا در روز قیامت ، هیچ فرشته مقرّب وپیامبرِ مُرسل و مؤمن مخلصى نباشد ، مگر این‏كه به آن دو نیازمند باشد. كافى ، ج ۲، ص ۵۶۲، ح ۲۱

۱۲امام على علیه‏ السلام : بُكاءُ الْعُیونِ وَ خَشْیَةُ الْقُلوبِ مِنْ رَحْمَةِ اللّه‏ِ تَعالى ذِكْرُهُ ، فَاِذاوَجَدْتُموها فَاغْتَنِمُوا الدُّعاءَ وَ لَو اَنَّ عَبْدا بَكى فى اُمَّةٍ لَرَحِمَ اللّه‏ُ تَعالى تِلْكَ الاُْمَّةَ لِبُكاءِذالِكَ الْعَبْدِ ؛

گریه چشم‏ها و ترس دل‏ها ، از رحمت خداوند بلند نام است . بنابراین ، هر گاه اینها رادر خود یافتید ، دعا كردن را غنیمت شمارید . اگر در میان یك امّت ، یك بنده هم گریه كند ، خداوند متعال به خاطر گریه آن بنده ، بر آن امّت رحم مى‏كند . مكارم الأخلاق ، ص ۳۱۷

۱۳امام سجاد علیه‏ السلام : وَ الذُّنوبُ الَّتى تَرُدُّ الدُّعاءَ: سوءُ النِّیَّةِ وَ خُبْثُ السَّریرَةِ وَالنِّفاقُ مَعَالاِْخْوانِ وَ تَركُ التَّصدیقِ بِالاِْجابَةِ وَ تَأخیرُ الصَّلَواتِ الْمَفروضاتِ حَتّى تَذْهَبَ اَوقاتُهاوَ تَرْكُ التَّقَرُّبِ اِلَى اللّه‏ِ عَزَّوَجَلَّ بِالْبِرِّ وَالصَّدَقَةِ وَاسْتِعْمالُ الْبَذاءِ وَ الْفُحْشِ فِى الْقَولِ ؛

گناهانى كه دعا را رد مى‏كنند ، عبارت‏اند از : بدى نیّت ، بد ذاتى ، دورویى با برادران ،باور نداشتن اجابت دع ، به تأخیر انداختن نمازهاى واجب تا هنگامى كه وقتشان بگذرد وتقرّب نجستن به خداوند عزّوجلّ با نیكى كردن و صدقه دادن و بدزبانى و ناسزا گفتن. معانى الأخبار ، ص ۲۷۱، ح ۲

۱۴پیامبر صلى ‏الله ‏علیه‏ و ‏آله : دُعاءُ السِّرِّ یَزیدُ عَلَى الْجَهْرِ سَبْعینَ ضِعْفا وَ اَ ثْنَى اللّه‏ُ سُبْحانَهُ عَلىزَكَریّا علیه‏ السلامبِقَولِهِ : «اِذْ نادى رَبَّهُ نِدَاءً خَفیًّا» ؛

دعاى پنهانى ، هفتاد برابر دعاى آشكار ، ارزش دارد . خداوند متعال زكریا علیه‏ السلامراچنین ستایش كرده است : «آن گاه كه پنهانى با پروردگارش سخن گفت». ارشاد القلوب ، ص ۱۵۴

۱۵پیامبر صلى ‏الله ‏علیه‏ و ‏آله : اِنَّ اللّه‏َ لَیُمْسِكُ الْخَیْرَ الْكَثیرَ عَنْ عَبْدِهِ فَیَقولُ : لا اُعْطیهِ حَتّى یَسْاَ لَنى ؛

خداوند ، بسیارى از خوبى‏ها را به بنده‏اش نمى‏دهد و مى‏فرماید : «به او نمى‏دهم تا ازمن بخواهد». مستدرك الوسائل ، ج ۵ ، ص ۱۷۵،ح ۵۶۰۳

۱۶پیامبر صلى ‏الله ‏علیه‏ و ‏آله : اِذا دَعا اَحَدُكُم فَلْیَعُمَّ فَاِنَّهُ اَوجَبُ لِلدُّعاءِ ؛

هر گاه یكى از شما دعا كرد ، براى همه دعا كند ؛ زیرا این، دعا را به اجابت نزدیك‏تر مى‏كند. كافى ، ج ۲، ص ۴۸۷، ح ۱

۱۷پیامبر صلى ‏الله ‏علیه‏ و ‏آله : یا فاطِمَةُ مَنْ تَهاوَنَ بِصَلاتِهِ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ ابْتَلاهُ اللّه‏ُ بِخَمْسَعَشْرَةَ خَصْلَةً : سِتٌّ مِنْها فى دارِ الدُّنْیا ... فَاَمَّا اللَّواتى تُصیبُهُ فى دارِ الدُّنْیا ... وَ لا یَرتَفِعُدُعاؤُهُ اِلَى السَّماءِ وَ السّادِسَةُ لَیْسَ لَهُ حَظٌّ فى دُعاءِ الصّالِحینَ ؛

اى فاطمه! هر كس ، از مرد و زن نمازش را سبك بشمارد ، خداوند او را به پانزده چیزمبتلا مى‏كند : شش تاى آنها در سراى دنیاست ... و آن شش چیزى كه در سراى دنیا بهاو مى‏رسد ، این است كه : ... و پنجم دعایش به سوى آسمان نمى‏رود ، و ششم ، اوسهمى از دعاى نیكان ندارد . فلاح السائل ، ص ۶۱ ، ح ۱

۱۸پیامبر صلى ‏الله ‏علیه‏ و ‏آله : یا اَ یُّهَا النّاسُ ! اِنَّ اللّه‏َ عَزَّوَجَلَّ یَقولُ : مُروا بِالْمَعروفِ وَ انْهَوا عَنِ المُنْكَرِمِنْ قَبْلِ اَنْ تَدْعُوَنى فَلا اُجیبَكُمْ وَ تَسْاَلونى فَلا اُعْطیَكُمْ وَ تَسْتَنْصِرونى فَلا اَ نْصُرَكُم ؛

اى مردم! خداوند عزّوجلّ مى‏فرماید : امر به معروف و نهى از منكر كنید ، پیش ازآن‏كه مرا بخوانید و پاسختان ندهم ، یا از من بخواهید و عطایتان نكنم ، یا از من یارىطلبید و یارى‏تان نرسانم. مسند ابن حنبل ، ج ۹، ص ۵۰۴ ،ح ۲۵۳۱۰

۱۹پیامبر صلى ‏الله ‏علیه‏ و ‏آله : اَقْرَبُ ما یَكونُ الْعَبْدُ مِنْ رَبِّهِ وَ هُوَ ساجِدٌ فَاَكْثِرُوا الدُّعاءَ ؛

نزدیك‏ترین حالتِ بنده به پروردگارش زمانى است كه در سجده است . پس در اینحالت ، بسیار دعا كنید. صحیح مسلم ، ج ۱، ص ۳۵۰، ح ۲۱۵

۲۰امام سجاد علیه‏ السلام : اَللّهُمَّ اِنَّهُ یَحْجُبُنى عَنْ مَساَ لَتِكَ خِلالٌ ثَلاثٌ وَ تَحدونى عَلَیْها خَلَّةٌواحِدَةٌ یَحْجُبُنى اَمْرٌ اَمَرْتَ بِهِ فَاَبْطَاْتُ عَنْهُ وَ نَهىٌ نَهَیْتَنى عَنْهُ فَاَسْرَعْتُ اِلَیْهِ وَ نِعْمَةٌ اَنْعَمْتَ بِها عَلَىَّ فَقَصَّرتُ فى شُكْرِها وَ یَحدونى عَلى مَسْاَ لَتِكَ تَفَضُّلُكَ عَلى مَنْ اَقْبَلَبِوَجْهِهِ اِلَیْكَ ، وَ وَفَدَ بِحُسْنِ ظَنِّهِ اِلَیْكَ ، اِذْ جَمیعُ اِحْسانِكَ تَفَضُّلٌ و اِذْ كُلُّ نِعَمِكَ ابْتِداءٌ ؛

بار خدایا! سه چیز باعث مى‏شود كه من از تو درخواست نكنم و تنها یك چیز مرا بر آنمى‏دارد . آنچه مرا باز مى‏دارد ، یكى آن است كه تو مرا فرمان دادى و من در انجام آن سستىكردم ، دیگر آن‏كه مرا از كارى نهى فرمودى ، امّا من به انجام دادن آن شتافتم ، سوم آن‏كه مرانعمت ارزانى داشتى ، ولى من در شكرگزارى آن ، كوتاهى كردم . امّا آنچه مرا به درخواستكردن از تو مى‏كشانَد ، تفضّل تو بر كسى است كه به درگاهت روى كند و با خوش‏گمانى به سوىتو آید ، كه همه احسان‏هایت ، تفضّل است و همه نعمت‏هایت ، نخستین است. صحیفه سجّادیّه ، از دعاى ۱۲

۲۱امام صادق علیه‏ السلام : قَضاءُ الْحَوائِجِ اِلَى اللّه‏ِ وَ اَسْبابُها ـ بَعْدَ اللّه‏ِ ـ الْعِبادُ تَجْرى عَلىاَیْدیهِم فَما قَضَى اللّه‏ُ مِنْ ذالِكَ فَاقبَلوا مِنَ اللّه‏ِ بِالشُّكْرِ وَ ما زَوى عَنْـكُم مِنْها فَاقْبَلوهُ عَنِاللّه‏ِ بِالرِّضا وَ التَّسْلیمِ وَ الصَّبْرِ فَعَسى اَن یَـكونَ ذالِكَ خَیْرا لَكُمْ فَاِنَّ اللّه‏َ اَعْلَمُ بِمایُصْلِحُـكُم وَ اَنْتُمْ لا تَعْلَمونَ ؛

برآورده شدن حاجت‏ها در اختیار خداست و اسباب آن، بعد از خداوند ، بندگانهستند كه به دست آنها اجرا مى‏شود . پس هر حاجتى را كه خداوند برآوَرْد ،سپاس‏گزارانه از خداوند بپذیرید و آنچه برآورده نساخت ، آن را نیز با رضایتو تسلیم و صبر ، از او بپذیرید ، زیرا بسا این براى شما بهتر است ، چرا كه خداوند ،به صلاحِ كار شما داناتر است و شما نمى‏دانید. تحف العقول ، ص ۳۶۵

۲۲امام صادق علیه‏ السلام: اِنَّ قَوما فیما مَضى قالوا لِنَبىٍّ لَهُم : اُدْعُ لَنا رَبَّكَ یَرْفَع عَنَّا الْمَوتَفَدَعا لَهُم فَرَفَعَ اللّه‏ُ عَنْهُمُ المَوتَ فَكَثُروا حَتّى ضاقَت عَلَیهِمُ المْنازِلُ وَ كَثُرَ النَّسلُوَ یُصْبِحُ الرَّجُلُ یُطْعِمُ اَباهُ وَ جَدَّهُ وَ اُمَّهُ وَ جَدَّ جَدِّهِ وَ یُوَضّیهِم وَ یَتَعاهَدُهُم فَشَغَلوا عَنْ طَـلَبِ الْمَعاشِ . فَقالوا : سَل لَنا رَبَّكَ اَن یَرُدَّنا اِلى حالِنَا الَّتى كُنّا عَلَیها فَسَاَلَ نَبیُّهُم رَبَّهُفَرَدَّهُم اِلى حالِهِم ؛

یكى از اقوام گذشته به پیامبرشان گفتند : دعا كن پروردگارت مرگ را از ما بردارد . اودعا كرد و خداوند ، مرگ را از آنها برداشت . جمعیت آنان زیاد شد، چندان كهمنزل‏هایشان دیگر گنجایش آنها را نداشت و جمعیت چنان زیاد شد كه هر مردى ناچاربود خرج پدر و جدّ و مادر و جدّ جدّش را بدهد و به نظافت و امور دیگر آنها رسیدگى كندو بدین ترتیب از طلب معاش باز ماندند .بار دیگر آمدند و درخواست كردند كه : دعا كن پروردگارت ما را به همان حال كه بودیمباز گرداند . پیامبرشان به درگاه پروردگارشان دعا كرد و آنها را به حال اوّلشان باز گرداند. كافى ، ج ۳، ص ۲۶۰، ح ۳۶

۲۳پیامبر صلى ‏الله ‏علیه‏ و ‏آله : اِنَّ اللّه‏َ یَقولُ : ... وَ لَو اَنَّ قُلوبَ عِبادِى اجْتَمَعَت عَلى قَلْبِ اَسْعَدِ عَبْدٍ لى مازادَ ذالِكَ فى سُلطانى جَناحَ بَعوضَةٍ وَ لَوْ اَ نّى اَعْطَیْتُ كُلَّ عَبْدٍ ما سَاَ لَنى ما كانَ ذالِكَ اِلاّ مِثْلَ اِبْرَةٍ جاءَها عَبْدٌ مِنْ عِبادى فَغَمَسَها فِى البَحرِ وَ ذالِكَ اَنَّ عَطائى كَلامٌ وَ عِدَتىكَلامٌ وَ اِنَّما اَقولُ لِشَّىْ‏ءٍ : كُنْ فَیَكونُ ؛

خداوند مى‏فرماید : « ... اگر دل‏هاى بندگانم ، همه یك‏جا در دلِ خوش‏بخت‏ترینبنده‏ام جمع شوند این، به مقدارِ بالِ پشه‏اى بر سلطنت من نمى‏افزاید و اگر به هر بنده‏اىآنچه بخواهد ، عطا كنم ، این نباشد ، مگر همانندِ سوزنى كه بنده‏اى از بندگانم بردارد ودر دریایى فرو بَرَد ؛ زیرا عطاى من به گفتارى است و وعده‏ام نیز به گفتارى . به چیزمى‏گویم : هست شو، پس هست مى‏شود. بحار الأنوار ، ج ۷۷، ص ۱۳۶، ح ۴۸

۲۴امام على علیه‏ السلام : اِنَّ اللّه‏َ ـ تَبارَكَ وَ تَعالى ـ اَخْفى اَرْبَعَةً فى اَرْبَعَةٍ : اَخْفى رِضاهُ فىطاعَتِهِ فَلا تَسْتَصْغِرَنَّ شَیئا مِن طاعَتِهِ ، فَرُبَّما و افَقَ رِضاهُ وَ اَ نْتَ لا تَعْلَمُ وَ اَخْفى سَخَطَهُ فى مَعصیَتِهِ فَلا تَستَصْغِرَنَّ شَیئا مِن مَعصیَتِهِ فَرُبَّما و افَقَ سَخَطَهُ مَعصیَتُهُو اَنتَ لا تَعلَمُ و اَخفى اِجابَتَهُ فى دَعوَتِهِ فَلا تَستَصغِرَنَّ شَیئا مِن دُعائِهِ فَرُبَّما و افَقَاِجابَتَهُ و اَنتَ لا تَعلَمُ و اَخفى وَلیَّهُ فى عِبادِهِ فَلا تَستَصغِرَنَّ عَبدا مِن عَبیدِ اللّه‏ِ فَرُبَّمایَكونُ وَلیَّهُ وَ اَنتَ لا تَعلَمُ ؛

خداوند تبارك و تعالى چهار چیز را در دلِ چهار چیز مخفى نموده است :خشنودى‏اش را در طاعتش مخفى نموده، پس مبادا كه چیزى از طاعت او را كوچكبشمارید ، زیرا ممكن است خشنودى او در همان باشد و تو نمى‏دانى . ناخشنودى‏اش رادر معصیتش مخفى كرده . پس مبادا كه چیزى از معصیت او را كوچك بشمارید ، زیراممكن است ناخشنودى او در همان باشد و تو نمى‏دانى .اجابتش را در دعاى از خود مخفى ساخته. پس چه بسا كه اجابت او در همان باشد وتو نمى‏دانى و ولىّ‏اش را در میان بندگانش مخفى نموده است . پس مبادا هیچ بنده‏اى ازبندگان خدا را كوچك بشمارید ؛ زیرا اى بسا، همو ولىّ او باشد و تو نمى‏دانى. خصال ، ص ۲۰۹، ح ۳۱

۲۵پیامبر صلى ‏الله ‏علیه‏ و ‏آله : لا یَتَمَنَّیَنَّ اَحَدُكُمُ المَوْتَ اِمّا مُحْسِنا فَلَعَلَّهُ اَنْ یَزْدادَ خَیرا وَ اِمّا مُسیئافَلَعَلَّهُ اَنْ یَسْتَعْتِبَ؛

هیچ یك از شما نباید آرزوى مرگ كند ؛ زیرا اگر نیكوكار است ، شاید كه با ماندن،بیشتر نیكى كند و اگر بدكار است ، شاید كه با ماندن، از بدى دست بشوید. صحیح بخارى ، ج ۵ ، ص ۲۱۴۷، ح ۵۳۴۹

۲۶امام باقر علیه‏ السلام : اِنَّ اللّه‏َ تَعالى لَیُنادى كُلَّ لَیْلَةِ جُمُعَةٍ مِنْ فَوْقِ عَرْشِهِ مِنْ اَوَّلِ اللَّیلِ اِلىآخِرِهِ : اَلا عَبْدٌ مُؤمِنٌ یَدْعونى لاِخِرَتِهِ وَ دُنْیاهُ قَبْلَ طُلوعِ الْفَجْرِ لاُِجیبَهُ ؟ اَلا عَبْدٌ مُؤمِنٌیَتوبُ اِلَىَّ مِنْ ذُنوبِهِ قَبْلَ طُلوعِ الفَجرِ فَاَتوبَ عَلَیْهِ ؟ اَلا عَبدٌ مُؤمِنٌ قَد قَـتَّرتُ عَلَیهِ رِزقَهُ فَیَساَ لَنِى الزِّیادَةَ فى رِزقِهِ قَبلَ طُلوعِ الفَجرِ فَاَزیدَهُ وَ اُوَسِّعَ عَلَیهِ ؟ اَلا عَبدٌ مُؤمِنٌ سَقیمٌیَساَ لُنى اَن اَشفیَهُ قَبلَ طُلوعِ الفَجرِ فاُعافیَهُ ؟ اَلا عَبدٌ مُؤمِنٌ مَحبوسٌ مَغمومٌ یَساَ لُنىاَن اُطلِقَهُ مِن حَبسِهِ وَ اُخَلِّىَ سَربَهُ ؟ اَلا عَبْدٌ مُؤمِنٌ مَظلومٌ یَساَ لُنى اَن آخُذَ لَهُ بِظُلامَتِهِقَبلَ طُلوعِ الفَجرِ فَاَ نْتَصِرَ لَهُ وَ آخُذَ لَهُ بِظُلامَتِهِ ؟ قالَ علیه‏ السلام : فَلا یَزالُ یُنادى بِهذا حَتّىیَطلُعَ الفَجرُ ؛

خداوند متعال ، هر شبِ جمعه ، از آغاز شب تا پایان آن ، از فراز عرش خویش ندامى‏دهد : «آیا بنده مؤمنى نیست كه تا پیش از سپیده‏دَم ، مرا براى آخرت و دنیایشبخواند و من ، پاسخش دهم؟ آیا بنده مؤمنى نیست كه تا پیش از سپیده‏دَم از گناهانشبه درگاه من ، توبه كند و من هم به سوى او بازگردم و توبه‏اش را بپذیرم آیا بنده مؤمنىنیست كه من روزى‏اش را بر او تنگ كرده باشم و او تا پیش از سپیده‏دَم ، افزایش درروزى‏اش را از من بخواهد و من بر روزى او بیفزایم و به آن گشایش دهم؟ آیا بنده مؤمنِزندانى و غم‏زده‏اى نیست كه از من بخواهد از زندان آزاد و رهایش كنم؟ آیا بنده مؤمنِستم دیده‏اى نیست كه تا پیش از سپیده‏دَم از من بخواهد كه دادش را بستانم و منانتقام او را بگیرم و داد وى بستانم؟» و تا سپیده‏دَم ، به این ندا ادامه مى‏دهد. تهذیب الأحكام ، ج ۳، ص ۵ ، ح ۱۱

۲۷پیامبر صلى ‏الله ‏علیه‏ و ‏آله : اِنَّ یَومَ الجُمُعَةِ سَیِّدُ الاَیّامِ یُضاعِفُ اللّه‏ُ فیهِ الحَسَناتِ وَ یَمحو فیهِالسَّیِّئاتِ وَ یَرفَعُ فیهِ الدَّرَجاتِ وَ یَستَجیبُ فیهِ الدَّعَواتِ وَ یَكشِفُ فیهِ الكُرُباتِ وَ یَقضىفیهِ الحَوائِجَ العِظامَ وَ هُوَ یَومُ المَزیدِ ، للّه‏ِِ فیهِ عُتَقاءُ و طُـلَقاءُ مِنَ النّارِ ما دَعا بِهِ اَحَدٌ مِنَالنّاسِ وَ قَد عَرَفَ حَقَّهُ وَ حُرمَتَهُ اِلاّ كانَ حَقّـا عَلَى اللّه‏ِ عَزَّوَجَلَّ اَنْ یَجْعَلَهُ مِن عُتَقائِهِوَ طُلَقائِهِ مِنَ النّارِ ؛

روز جمعه ، سرور روزهاست . در این روز خداوند ، خوبى‏ها را چند برابر مى‏كند وبدى‏ها و گناهان را پاك مى‏كند و درجات را افزایش مى‏دهد و دعاها را مستجاب مى‏نماید و رنج و اندوه‏ها را برطرف مى‏سازد و حاجت‏هاى بزرگ را برآورده مى‏كند،روز افزونى و فراوانى است . در این روز ، خداوند بسیارى را از آتش مى‏رهانَدو آزاد مى‏كند . اَحَدى از مردم در این روز دعا نكند ، به شرط آن‏كه حق و حرمتآن را بشناسد ، مگر آن‏كه بر عهده خداوند عزّوجلّ است كه او را از رها و آزادشدگاناز آتش ، قرار دهد. كافى ، ج ۳، ص ۴۱۴، ح ۵

۲۸امام باقر علیه‏ السلام : اِنَّ اللّه‏َ عَزَّوَجَلَّ یُحِبُّ مِن عِبادِهِ المُؤمِنینَ كُلَّ عَبدٍ دَعّاءٍ فَعَلَیكُم بِالدُّعاءِفِى السَّحَرِ اِلى طُلوعِ الشَّمسِ فَاِنَّها ساعَةٌ تُفْتَحُ فیها اَبوابُ السَّماءِ وَ تُقسَمُ فیهَاالاَرزاقُ وَ تُقضى فیهَا الحَوائِجُ العِظامُ ؛

خداوند عزّوجلّ از میان بندگان مؤمنش ، بنده‏اى را كه بسیار دعا كند ، دوستمى‏دارد . پس ، همواره در سحرگاهان تا طلوع خورشید دعا كنید ؛ زیرا این وقتى استكه در آن ، درهاى آسمان باز مى‏شود ، و روزى‏ها تقسیم مى‏گردد و حاجت‏هاى بزرگبرآورده مى‏شود. كافى ، ج ۲، ص ۴۷۸، ح ۹

۲۹امام صادق علیه‏ السلام : اِنَّ اللّه‏َ عَزَّوَجَلَّ فَرَضَ عَلَیكُمُ الصَّلَواتِ الخَمْسَ فى اَفضَلِ السّاعاتِفَعَلَیكُم بِالدُّعاءِ فى اَدبارِ الصَّلَواتِ ؛

خداوند عزّوجلّ نمازهاى پنجگانه را در بهترین اوقات ، بر شما واجب نموده است .پس بعد از نمازها ، دعا كنید. خصال ، ص ۲۷۸، ح ۲۳

۳۰امام صادق علیه‏ السلام : اِنَّ الرَّجُلَ لَیَخرُجُ اِلى قَبرِ الحُسَینِ علیه‏ السلام فَلَهُ اِذا خَرَجَ مِن اَهلِهِ بِاَوَّلِخُطوَةٍ مَغفِرَةٌ لِذُنوبِهِ ثُمَّ لَم یَزَل یُقَدَّسُ بِكُلِّ خُطوَةٍ حَتّى یَاْتیَهُ فَاِذا اَتاهُ ناجاهُ اللّه‏ُ ، فَقالَ : عَبدى سَلنى اُعطِكَ ادعُنى اُجِبكَ اُطلُب مِنّى اُعطِكَ سَلنى حاجَتَكَ اَقضِها لَكَ . قالَاَبو عَبدِ اللّه‏ِ علیه‏ السلام : و حَقٌّ عَلَى اللّه‏ِ اَن یُعطىَ ما بَذَلَ ؛

هر كس براى زیارت قبر حسین علیه‏ السلامخارج شود ، هنگامى كه از خانه‏اش بیرون شد ،براى هر قدمى یك گناهش آمرزیده مى‏شود و پیوسته با هر قدمى كه برمى‏دارد ، پاك‏ترمى‏شود تا به آن جا برسد و چون به آرامگاه رسید ، خداوند ، به صورت درگوشى به اومى‏گوید: بنده من! از من بخواه تا عطایت كنم ، مرا بخوان تا اجابتت نمایم ، از من بطلبتا به تو بدهم ، حاجتت را از من بخواه تا برآوَرم. و امام صادق علیه‏ السلام فرمود: بر خداست كهآنچه را وعده داده است ، عطا كند. ثواب الأعمال ، ص ۱۱۷، ح ۳۲

۳۱اَنَس رحمه‏الله : اِنَّ رَسولَ اللّه‏ِ صلى ‏الله ‏علیه‏ و ‏آله عادَ رَجُلاً مِنَ المُسلِمینَ قَد خَفَتَ فَصارَ مِثلَ الفَرخِ ، فَقالَلَهُ رَسولُ اللّه‏ِ صلى ‏الله ‏علیه‏ و ‏آله : هَل كُنتَ تَدعو بِشَى‏ءٍ اَو تَساَ لُهُ اِیّاهُ ؟ قالَ : نَعَم ، كُنتُ اَقولُ : اللّهُمَّ ماكُنتَ مُعاقِبى بِهِ فِى الآخِرَةِ ، فَعَجِّلهُ لى فِى الدُّنیا . فَقالَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى ‏الله ‏علیه‏ و ‏آله : سُبحانَ اللّه‏ِ لاتُطیقُهُ ، ـ اَو لا تَستَطیعُهُ ـ ! اَفَلا قُلتَ : اَللّهُمَّ آتِنا فِى الدُّنیا حَسَنَةً وَ فِى الآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِناعَذابَ النّارِ ؟ قالَ : فَدَعَا اللّه‏َ لَهُ فَشَفاهُ ؛

رسول خدا صلى ‏الله ‏علیه‏ و ‏آله ، به عیادت مردى از مسلمانان رفتند كه مانند جوجه ضعیفشده بود . به او فرمودند : آیا قبلاً دعایى مى‏كرده‏اى یا از خدا چیزىمى‏خواسته‏اى؟. عرض كرد : آرى . مى‏گفتم : بار خدایا ! هر كیفرى كه درآخرت مى‏خواهى به من برسانى ، در همین دنیا برسان. پیامبر خدا فرمودند :سبحان اللّه‏! تو طاقت آن را ندارى . چرا نگفتى : بار خدایا ! در دنیا و آخرت ، به مانیكى عطا فرما و از عذاب آتش ، نگاهمان بدار؟. آن مرد ، این دعا را خواند و خداوند ،شفایش بخشید. صحیح مسلم ، ج ۴، ص ۲۰۶۸، ح ۲۳

۳۲امام صادق علیه‏ السلام : و سَمِعَ اَمیرُ المُؤمِنینَ علیه‏ السلام رَجُلاً یَقولُ : اللّهُمَّ اِنّى اَعوذُ بِكَ مِنَ الفِتنَةِ .قالَ علیه‏ السلام : اَراكَ تَتَعَوَّذُ مِن مالِكَ وَ وُ لدِكَ ! یَقولُ اللّه‏ُ تَعالى : «اِنَّما اَمْوَالُكُمْ وَ اَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ»وَلكِن قُل : اَللّهُمَّ اِنّى اَعوذُ بِكَ مِن مُضِلاّتِ الفِتَنِ ؛

امیر مؤمنان علیه‏ السلام ، شنید كه مردى مى‏گوید : بار خدایا ! از فتنه به تو پناه مى‏برم . به اوفرمودند : مى‏بینم كه از مال و فرزندت به خدا پناه مى‏برى. خداوند متعال مى‏فرماید :«جز این نیست كه دارایى‏ها و فرزندانتان فتنه‏اند» بلكه بگو : بار خدایا ! از فتنه‏هاى گم‏راهكننده ، به تو پناه مى‏برم. امالى طوسى، ص ۵۸۰ ، ح ۱۲۰۱

۳۳امام صادق علیه‏ السلام : اِنَّ العَبدَ لَیَدْعو فَیَقولُ اللّه‏ُ عَزَّوَجَلَّ لِلْمَلَكَیْنِ: قَدِ اسْتَجَبْتُ لَهُ وَلكِنِاحْبَسوهُ بِحاجَتِهِ ، فَاِنّى اُحِبُّ اَنْ اَسْمَعَ صَوْتَهُ وَ إِنَّ الْعَبْدَ لَیَدْعو فَیَقولُ اللّه‏ُ تَبارَكَوَ تَعالى: عَجِّلوا لَهُ حاجَتَهُ فَاِنّى اُبْغِضُ صَوْتَهُ؛

براستى كه انسان دعا مى‏كند و خداوند عزّوجّل به دو فرشته مى‏فرماید: من دعاى اورا مستجاب كردم، اما حاجتش را نگهدارید، زیرا دوست دارم صداى او را بشنوم ودیگرى دعا مى‏كند و خداوند تبارك و تعالى مى‏فرماید: زود خواسته‏اش را برآورید، كهمن خوش ندارم صداى او را بشنوم. كافى، ج ۲، ۴۸۹، ح ۳

۳۴امام على علیه‏ السلام : سَمِعَ رَجُلاً یَدعو لِصاحِبِهِ ، فَقالَ : لا اَراكَ اللّه‏ُ مَكروها ! فَقالَ : اِنَّمادَعَوتَ لَهُ بِالمَوتِ ، لاَِنَّ مَن عاشَ فِى الدُّنیا لا بُدَّ اَن یَرَى المَكروهَ ؛

شنیدند كه شخصى براى دوستش، چنین دعا مى‏كند الهى غم نبینى و گرفتارنشوى! امام علیه‏ السلامفرمودند : تو در واقع براى مرگش دعا كردى ؛ زیرا هر كس در دنیا زندگى مى‏كند ، ناچار ، غم و گرفتارى مى‏بیند. شرح نهج البلاغة ، ج ۲۰، ص ۲۸۹،ح ۳۰۱

۳۵پیامبر صلى ‏الله ‏علیه‏ و ‏آله : یَكفى مِنَ الدُّعاءِ مَعَ البِرِّ ما یَكفِى الطَّعامَ مِنَ المِلحِ ؛

دعا همراه با كار خیر ، به اندازه نمك براى غذا كافى است. امالى طوسى ، ص ۵۳۴ ، ح ۱۱۶۲

۳۶امام صادق علیه‏ السلام : اِنَّ اللّه‏َ تَعالى اَوحى اِلى داوُودَ علیه‏ السلام ، اَنْ بَلِّغ قَومَكَ اَ نَّهُ لَیسَ مِن عَبدٍمِنهُم آمُرُهُ بِطاعَتى فَیُطیعُنى اِلاّ كانَ حَقّـا عَلَىَّ اَن اُعینَهُ عَلى طاعَتى فَاِن سَاَ لَنىاَعطَیتُهُ وَ اِن دَعانى اَجَبتُهُ وَ اِنِ اعتَصَمَ بى عَصَمتُهُ و اِنِ استَـكفانى كَفَیتُهُ و اِن تَوَكَّلَعَلَىَّ حَفِظتُهُ و اِن كادَهُ جَمیعُ خَلقى كِدتُ دونَهُ ؛

خداوند متعال به داوود علیه‏ السلام وحى فرمود كه : به قوم خود برسان كه هیچ بنده‏اى ازایشان نیست كه به فرمان‏بردارى از خودم فرمانش دهم و او فرمان برد ، جز آن‏كه بر مناست كه او را بر اطاعتم كمك كنم . پس اگر از من بخواهد ، عطایش مى‏كنم ، اگر مرابخواند ، پاسخش مى‏دهم ، اگر به من پناهنده شود ، پناهش مى‏دهم ، اگر از من كفایتطلبد ، كفایتش مى‏كنم ، اگر به من توكّل كند ، او را حفظ مى‏كنم و اگر همه آفریدگانمعلیه او نقشه كشند ، من به سود او نقشه مى‏كشم. قصص الأنبیاء ، ص ۱۹۸، ح ۲۵۱

۳۷امام صادق علیه‏ السلام : اِذا اَرادَ اَحَدُكُم اَن یُسْتَجابَ لَهُ فَلیُطَیِّب كَسبَهُ وَ لیَخرُج مِن مَظالِمِالنّاسِ وَ اِنَّ اللّه‏َ لا یُرفَعُ اِلَیهِ دُعاءُ عَبدٍ و فى بَطنِهِ حَرامٌ اَو عِندَهُ مَظلِمَةٌ لاَِحَدٍ مِن خَلقِهِ ؛

هرگاه فردى از شما خواست دعایش مستجاب شود، درآمدش را حلال گرداند و اززیر بار حقوق مردم بیرون برود. دعاى بنده‏اى كه در شكمش حرام باشد، یا حق یكى از خلق خدا به گردنش باشد، به درگاه خداوند بالا نمى‏رود. بحار الأنوار ، ج ۹۳، ص ۳۲۱، ح ۳۱

۳۸امام صادق علیه‏ السلام : اَلذُّنوبُ الَّتى تُغَیِّرُ النِّعَمَ البَغىُ ... وَ الَّتى تَرُدُّ الدُّعاءَ و تُظلِمُ الهَواءَعُقوقُ الوالِدَینِ ؛

گناهانى كه باعث از دست دادن نعمت‏ها مى‏شوند ، ستم كردن ... است و گناهانى كهدعا را رد مى‏كنند و فضا را تیره و تار مى‏گردانند ، نافرمانى از پدر و مادر و آزردن آنهاست. كافى ، ج ۲، ص ۴۴۷، ح ۱

۳۹سفیان ثورى : بَلَغَنى اَنَّ بَنى اِسرائیلَ قُحِطوا سَبعَ سِنینَ ... فَاَوحَى اللّه‏ُ عَزَّوَجَلَّ اِلىاَنبیائِهِم : لَو مَشَیتُم اِلَىَّ بِاَقدامِكُم حَتّى تَحفى رُ كَبُكُم و تَبلُغَ اَیدیكُم عَنانَ السَّماءِ و تَـكِلَّاَلسِنَتُـكُم عَنِ الدُّعاءِ فَاِنّى لا اُجیبُ لَكُم داعیا و لا اَرحَمُ مِنكُم باكیا ، حَتّى تَرُدُّواالمَظالِمَ اِلى اَهلِها فَفَعَلوا فَمُطِروا مِن یَومِهِم ؛

شنیده‏ام كه بنى‏اسرائیل به مدّت هفت سال دچار قحطى شدند ... پس خداوندعزّوجلّ به پیامبرانشان وحى فرمود كه : اگر پیاده به سوى من بیایید ، آنچنان كهزانوهایتان ساییده شود ، و چندان دست به سوى آسمان دراز كنید كه دست‏هایتان بهكرانه‏هاى آسمان برسد و آن اندازه دعا كنید كه زبان‏هایتان خسته شود ، دعاى هیچیك از شما را نمى‏پذیرم و به هیچ گریه‏كننده‏اى از شما رحم نخواهم كرد تا آن گاه كهحقوق مردم را به صاحبان آنها باز گردانید . آنان چنین كردند و همان روز ، باران آمد. إحیاء علوم الدین ، ج ۱، ص ۴۶۱

۴۰پیامبر صلى ‏الله ‏علیه‏ و ‏آله : قَطیعَةُ الرَّحِمِ تَحجُبُ الدُّعاءَ ؛

قطع رابطه با خویشاوندان، مانع اجابت دعا مى‏شود. نزهة الناظر ، ص ۳۷، ح ۱۱۵